Dat het jeu de boules een oud spel is, is bij een ieder wel bekend.

De Romeinen brachten het naar het toenmalige Gallia Transalpina, het land tussen de Alpen en de Pyreneeën, het huidige Frankrijk dus. De naam van ons huidige spel petanque is ontstaan uit de woorden pieds en tanques (voeten gebonden).

Dit is nog een oude spelregel:bij het uitgooien van de boule de voeten naast elkaar houden.

Karel de Wijze (1364-1380) nam al het onwijze besluit om het spel teverbieden. Het zou te veel aandacht krijgen van Clerus en burgerij, terwijl zijn garde beter schoot met hun boules dan met kruisbogen.

In L’ histoire de Pétanque verhaalt de schrijver over de beroemde abt Norbertinus die geheel in de ban van het boulespel door het verbod getroffen, vermomd in broek en wambuis zijn geliefde toernooien clandestien voortzette.

Samen met broeder portier trokken zij door de Provence, het verbod van Karel de Wijze aan hun sandalen lappend. Het spel had bezit genomen van de natie en was niet meer uit te bannen. De Boules werden daar door geldgebrek vaak zelf gebakken uit een speciaal soort Provençaalse klei.

Hier ontstond de legende over het vroege ontbijt der monniken.

Bij hun toch al karige maal trof één van hen in het beroemde ronde brood een boule van klei aan en sindsdien heten die broden boules.

Ook de boules op zijn zelf gebakken. Het formaat en de vorm geven dat duidelijk aan. Ze zijn groter dan de toegestane 8 cm.

Het lijkt daardoor wat op het La Vendeëene spel. De bakker van het klooster zegt het op zijn Frans en zo hoort het ook voor een Fransman. Meer termen uit het kloosterleven vinden wij terug bij het boulen. Zo werden monniken die al heel lang in het klooster leefden carreaux genoemd, "blijvers dus". Het houtsnijwerk in de kloosterkapel werd met stries aangeduid wat versiering betekent.

’t Was eind 1977

Toen al waren er plannen om gestalte te geven aan ’t Pétanque in IJsselstein, boules achter elke voordeur zoals wij dat toen noemden. In het voorjaar van 1978 werd een clubje enthousiastelingen stuk voor stuk overgehaald en konden men beginnen met demonstratiewedstrijden op het beruchte veldje bij/naast “de Basis”. Binnen de kortste keren hadden men 21 leden, een actief bestuur en een creatief ledenbestand met kleurrijke figuren overal voor in. Zo hielden zij met schoffel en hark het “bouleveld” kaal en grasvrij wanneer de gemeente kale plekken periodiek voorzag van kunstmest, graszaad en de jeugd zorgde voor de rest door fanatiek te blijven voetballen.

Het veldje werd dan ook maar direct ingelijfd als bouleveldje. Dat viel niet mee, maar met veel enthousiasme, inzet en vindingrijkheid gelukte het zelfs het voetbal te verdrijven. Bovendien werd op een zeer serieuze wijze en op korte termijn reeds in mei 1978 onze vereniging opgericht. Deze karakteristieken zijn de kenmerken gebleven van onze club. Hierdoor konden niet alleen interne brandjes worden geblust, maar nog veel meer initiatieven worden ontwikkeld en worden gerealiseerd. Bovendien bleek onze club een goede levensvatbaarheid te hebben en veroverde al heel snel een niet meer weg te denken plaats in het sociale, recreatieve en sportieve gebeuren. Mede hierdoor, maar ook door het vele werk van het bestuur en de leden konden we met medewerking van de gemeente al snel beschikken over een mooie buitenaccommodatie. In het jaar 2001 zijn wij verhuisd naar de accommodatie op de zomerdijk 41 B waar we nu spelen en beschikken over een terrein van 2000 m² inclusief terras. We hebben 5 verschillende vakken en op ons terras staan 5 dakplantanen waar men zomers heerlijk onder kan zitten.

Maar genoeg historie. Speel en geniet zoals de Abbés met vriendelijkheid en met plezier.

Klik hier voor meer informatie!